Hallo hallo eda Ni hao... vona ad allir hafi att gledilega paska og guffad i sig eins mikid af paskaeggjum og mogulegt er. Thad er ansi langt sidan sidast og ymislegt hefur drifid a daga okkar eins og vid er ad buast. Vid forum ofganna a milli, fra vestraenu Hong Kong til sveitarinnar i Kina. Eg held vid seum rett ad komast yfir kultursjokkid nuna eftir 3 vikur en eg held ad madur thurfi sma tima og tholinmaedi til ad komast yfir sidi og hattalag kinverja, fyrir utan ad venjast thvi ad naer enginn talar ensku og ef vid aettum ekki Phrasebook tha vaerum vid illa stodd. Madur veit ekki einusinni hvar madur er staddur i landinu thvi ekkert er skrifad a skiljanlegu mali, allt er i taknum margir lesa ekkert annad en takn.

Mannasidir kinverja eru nu ekki upp a marga fiska ef eg tek mid af thvi sem mer var kennt i gamla daga. Ad hraekja, ropa hatt og snjallt og hreinsa ur nefinu a ser a almannafaeri, hvort sem um er ad raeda med fingrunum eda i gegnum munninn, er eitthvad sem allir gera. Ohljodin eru hrikaleg! Thetta er skondid i fyrsta skipti sem madur heyrir thetta en afar olystugt thegar madur er sjalfur ad borda. Smjatt er liklega keppnisgrein a Olympiuleikunum og Kinverjar hljota ad vinna thvi thad getur enginn smjattad jafn hatt og Kinverska thjodin. Kurteisi, tillitssemi og thjonustulund er ekki mikil herna og madur tharf ad gleyma thvi og vera mjog akvedin ef madur aetlar ser eitthvad.... ef einhver heldur ad sidir Kinverja seu frelsandi og thad se kannski bara gaman ad smjatta sma tha mana eg ykkur ad profa og thid munud uppgotva ad thad er erfitt ad smjatta thegar madur bordar thvi ord mommu ykkar "bannad ad smjatta" bergmala enn tharna inni!

en her byrjar saga sidustu 3ja vikna...

Vid komum til Hong Kong seint ad kvoldi til og vorum varla komin ut ur metroinu i Kowloon thegar vid urdum fyrir aras solumanna. Tailormaid jakkafot og feik merkja toskur eru thad sem gotusalarnir selja adallega en thegar madur kemur orthreittur ur flugi, sveittur med bakpokann tha langar mann nu ekki ad sjoppa neitt. Vid fundum sem betur fer gistiheimilid okkar fljott og vorum voda glod ad getad hent okkur upp i rum. Eg held eg hafi nu samt aldrei sofid i jafn skondnu rumi thvi thad var i fyrsta lagi allt of stutt, svo faeturnir stodu utfyrir, og i odru lagi var buid ad saga but ur midju ruminu svo haegt vaeri ad koma thvi alveg upp ad veggnum sem var ekki alveg slettur. Okkur fanst thetta nu heldur skondin leid til ad nyta plassid (sem var ekki mikid) i herberginu.

Hong Kong nadi strax ad heilla mig og ekki bara vegna thess ad thad eru oteljandi moll a mjog litlu svaedi, heldur var mannlifid mjog skemmtilegt. Virkilega lifandi stadur thar sem manni getur bara omogulega leidst. Vid forum upp a Victoria Peak, thar sem utsynid yfir Hong Kong er frabaert. Vid forum upp med lest og dadumst ad utsyninu, roltum svo nidur og nadum okkur i sma hardsperrur i leidinni. Vid gatum audvitad ekki sleppt thvi ad heimsaekja nokkrar budir fyrst thaer voru nu allar tharna en eg keypti nu ekki mikid vegna plassleysis, nadi samt ad koma nokkrum flikum i vidbot i bakpokann sem eg helt ad vaeri longu ordin fullur... otrulegt hvad margt er haegt ef viljinn er fyrir hendi!

Fra Hong Kong heldum vid svo ferdinni afram til Kina og fyrsta stopp var Pinghai nanar tiltekid i sveitinni hja Siggu og fjolskyldu. Thad var eins og ad koma inn i annan heim ad fara yfir landamaerin fra Hong Kong til Shenzhen i Kina. Nakvaemlega enginn taladi ensku og thar sem mer tokst ad tyna bladinu med leidbeiningunum fra Siggu tha nadum vid ad brenna nokkur hundrud kalorium vid ad hlaupa um i leit ad rutustodinni. Sem betur fer hofdum vid lesid leidbeiningarnar svo oft ad vid mundum thetta nokkurnveginn og thegar vid haettum ad lata einhverja rugludalla visa okkur veginn tha fundum vid loksins rutuna til Pinghai. Thar sem Pinghai er nu ekki beinlinis turistamekka i Kina tha var folk frekar skeptiskt a ad vid vaerum virkilega ad fara thangad.

Sigga saeta kom og sotti okkur til Pinghai eftir ad vid hofdum verid ljosmyndud og grandskodud af thorpsbuum. Vid forum med henni i straeto i sveitina thar sem Johannes, hennar ekta madur, vinnur hordum hondum vid uppbyggingu fiskeldis. Naestu dogum eyddum vid i rolegheitum og godu yfirlaeti hja theim asamt odrum gestum thvi foreldrar Johannesar og sonur voru lika i heimsokn. Thijs hafdi ord a thvi ad thad vaeri eins og vid vaerum komin til Islands og thad voru vissulega heimilslegir dagarnir okkar i sveitinni.

Vid satum nu ekki bara med hendur i skauti thvi Sigga for med okkur um allt i nagreninu og meira til. Kinverjarnir voru ansi spenntir thegar hvita gengid kom i baeinn og thad maetti halda ad vid vaerum fraeg thvi vid vorum einn daginn umkringd og bedin um eginhandararitanir.... hehehe! Annars nadi folk yfirleitt bara ad snua sig ur halslidnum vid glap og hlatur enda erum vid otrulega skondin.

A medal thess sem vid gerdum var ad heimsaekja hinar ymsu strandlengjur i misjofnu asigkomulagi (otrulegt rusl ut um allt i Kina), skjalboku rannsoknarsetur, markadi, hof og fleira og fleira. Vid fengum lika ad borda med starfsfolkinu vid hringbord og hlusta a smattid i stereo og sja hvernig their spyta beinunum ut ur ser a bordid. Vid keyrdum um a motorhjolinu eda i privatbilnum med bilstjoranum sem Thijs fanst nu ekki verra... alveg eins og ad vera fraegur!

Sigga og Johannes eru buin ad koma ser mjog vel fyrir i storu og godu husnaedi a fiskeldinu og Eisteinn Orn sonur theirra er kominn i leikskola og farin ad tala nokkur ord i Kinversku. Vid fengum lika sma kennslu i kinversku hja Siggu, sem er ordin ansi sleip i thessu oskiljanlega mali, og thad hefur svo sannarlega komid ser vel ad kunna ad segja "eg skil ekki" og serstaklega "nei" og "takk".

Thad var nu svolitid sart ad kvedja en eftir vikulanga dvol urdum vid bara ad halda afram ferdinni. Sigga og Elli, sonur Johannesar, komu med okkur til Shenzhen thar sem vid tokum lestina til Guilin. Thad var urhellis rigning sem tok a moti okkur i Guilin og vid eyddum 2 dogum i ad forda okkur fra verstu gusunum. Tilgangur heimsoknarinnar i Guilin var ad sigla a Li anni sem vid og gerdum i solskini og blidu. Flutum svo a flekabat sma spotta og saum skemmtilega veidiadferd thar sem fuglar eru notadir til ad saekja fiskinn og faera veidimanninum hann. Fuglarnir eru tamdir serstaklega til veidanna en veidimennirnir binda um hals fuglanna svo their geti ekki kyngt fiskinum svo thegar fuglinn kemur aftur upp a batinn tha er hals fuglsins kreistur og upp kemur fiskurinn... ekki lekkert en virkar.

Fra Guilin flugum vid svo til Kunming i theim tilgangi ad skoda svokalladan stoneforest. Thad gekk nu ekki afallalaust fyrir sig thvi vid Thijs urdum veik til skiptis. Fyrstu nottina gistum vid i herbergi med 2 odrum korlum og annar theirra var thvilik hrotumaskina ad vid komum ekki dur a auga. Eg kalla nu ekki allt ommu mina i thessum malum enda alin upp hja atvinnu-hrjoturum sem eru thekkt fyrir ad faela folk fra um midjar naetur a tjaldsvaedum en thessi madur var otrulegur. Aumingja Thijs var svo hrikalega slappur og svefnvana ad vid vorum fljot ad hlaupa nidur i mottoku og fa okkur privat herbergi. Eg vorkenndi karlinum pinu thvi 2 dogum sidar kom hann til min midur sin til ad afsaka sig og sagdist vita ad hann aetti vid vandamal ad strida en eg skil nu ekkert i honum ad vera ekki bara i privat herbergi i stad thess ad lata adra thjast.

Paskarnir voru nu ekkert spes enda Thijs rumliggjandi svo eg for ein ut i supermarkad og keypti mer sukkuladistykki sem eg bordadi og ymindadi mer ad vaeri paskaegg. Svo thegar Thijs var matulega hress vard eg veik thannig ad vid forum loksins af stad ad sja Stoneforest 5 dogum sidar. Stoneforest er videigandi nafn thvi thad er eins og ad ganga um i steinaskogi thegar madur gengur a milli steinanna sem hafa otrulega logun eftir aralangan agang vedurs. Thad er engin leid ad lysa thessu fyrirbaeri nema med myndum svo endilega kikid a myndirnar ef thid erud forvitin.

Vid erum nu komin til Lijiang og her aetlum vid ad berjast um i turistahafinu naestu daga en meira um thad sidar.

Koss og knusar GB